Werk aan de winkel

Niet alleen van kantoren neemt de leegstand steeds verder toe. Ook winkels staan steeds vaker leeg. Het leegstandpercentage bedraagt inmiddels 6,5 procent en is stijgende. Deze stijging heeft niet alleen te maken met de dalende koopkracht. Ook op de langere termijn zal de leegstand toe blijven nemen door de toenemende concurrentie van de handel via het internet. Bovendien staan de marges in het winkelbedrijf onder druk en gaan er de komende tijd ook veel winkeleigenaren met pensioen. Deze ontwikkeling heeft veel negatieve consequenties. De centra van onze woonplaatsen zullen steeds meer lege plekken gaan vertonen. Achterstallig onderhoud en de resulterende verpaupering liggen op de loer. Dan wordt een middagje gezellig winkelen er natuurlijk niet leuker op. Wat alleen maar meer leegstand in de hand werkt. De eigenaren van het winkelvastgoed moeten zich zorgen beginnen te maken en oplossingen proberen te bedenken. Hopelijk gaan ze niet proberen hun eigendommen massaal van de hand te doen. Want dat is natuurlijk slecht voor de waarde en op nieuwe verliezen zit niemand te wachten.


Er moet een nieuwe invulling worden gevonden voor het overschot aan winkelpanden. Het ligt niet voor de hand om in alle deze vrije panden horecazaken te vestigen. Deze sector heeft al moeilijk genoeg zonder de extra concurrentie. Ondanks de woningnood onder studenten, lijkt het me ook niet verstandig studentenhuisvesting te mengen met het winkelend publiek. Al die oude fietsen zouden erg in de weg komen te liggen. Het beste is om de winkels gewoon hun bestemming te laten behouden en gevuld te krijgen met bedrijven die iets op de consumentenmarkt kwijt willen. De ideale nieuwe gebruiker van de leegstaande winkelpanden is op zoek naar direct contact met consumenten, maar is nog niet gevestigd in de winkelcentra van Nederland. De beoogde potentiële winkeliers hebben de laatste jaren veel producten ontwikkeld die juist speciaal op de consument gericht zijn. U raadt het al. Ik zie de leegstaande winkels graag in gebruik genomen worden door bouwbedrijven en leveranciers van bouwmaterialen. Via winkels zouden zij kunnen werken aan hun uitstraling en imago en terughoudende consumenten de noodzaak leren inzien van een bouwkundige aanpassing van hun woningen. De doe-het-zelf-zaak, waar de bouwproducten natuurlijk al ruim voor handen zijn, is daar namelijk niet de plek voor. Daar komt men pas binnen als de beslissing om te verbouwen al lang is genomen. Al winkelend zou de consument zijn lang gekoesterde, maar nooit vervulde woonwens in vervulling kunnen zien gaan.

Rolf Dankers, Buildsight